سپهر عشق مامان

سلام به پسرم ، نازنینم. سلام به دوستای وبلاگی و غیر وبلاگی سپهر.ببخشید. بعد از کلی تأخیر و وقفه و شرمندگی اومدم تا خاطرات تشریحی و تصویری گل پسرم رو اینجا واسش به یادگار بزارم.از دوستای گلم، مهدیه جان و فریبا جان هم خیلی ممنون که به یادمون بودن. راستش بیماری خودم، بعدش سپهر و شلوغی و پر مشغلگی توی اداره بهم مجال نمیاد تا بیام وبلاگ پسر گلم رو آپ کنم.دقیقاً روز دوم محرم (شنبه) حال من بد شد و تب و لرز شدید داشتم که کارم به سوزن و بیمارستان و یک روز مرخصی استعلاجی کشید و درست روز بعد سپهر رو بردیم دکتر.که تا همین حالا هم سرفه داره. از بس که لج میکنه و دارو نمیخوره. حتی به زور هم متوسل شدم (برخلاف میلم) ولی باز فایده ای نداره.نمیخور...

سلام. سلام به همه ی نی نی ها و مامانِ نی نی ها. من و سپهری اومدیم بعد از کلی غیبت. البته تقصیر سپهر نیست. همش تقصیر مامانیه سپهره که تنبله و بی حوصله و مریض. سه روزی هست که من (مادر خانمی) سرمای حسابی خوردم و الان هم عفونت سینوزیتم عود کرده. خلاصه بعد از 2 روز مرخصی استعلاجی حال زیاد خوبی ندارم. بگذریم. جون برای پسر گلم و دوستای نازنینش بگه که همچنان درگیر هستیم با حج رفتن مادر جونو آقاجون. به اونا که حسابی داره خوش میگذره. ما هم که اینجا .. . یه پام خونه خودم، یه پام خونه بابام اینا. صبحا هم که آقا سپهر تشریف میبره خونه مادر جونیش (مامان بابایی).   اندر احوالات این روزای سپهر مامانی ای...

یه قدم ... نه بیشتر دو قدم .... نه بیشتر سه قدم .... نه بیشتر   بدو بدو بدو   خیلی صحنه باحالی بود. سپهری، مامانی، پیروز بدون اینکه کسی دستهای کوچولوت رو بگیره، شروع کردی به راه رفتن. تند و تند. انگار که یکی دنبالت کرده بود. بابا کلی ذوقت رو کرد. منم همینطور. همینطور هی قربون صدقه ات می رفتیم. خیلی با حال بود. یه جوری میخواستی تعادلت رو حفظ کنی که نخوری زمین. از خدا اینو میخوام که هیچوقت توی زندگیت زمین نخوری، و بتونی همیشه و همیشه و همه جا استوار قدم برداری آسمانم. من و بابایی خیلی دوستت داریم عزیزم. ...

سلام دو روزه خیلی خوشحالم، خیلی، خیلی، در حد تیم ملی شاید هم جام جهانی دو روزه سپهر میگه ماما وایییییییییییییییییی خدا چقد خوشحالم چقد آرزوی اینو داشتم که این کلمه از دهنش بیاد بیرون. انگار دنیا رو بهم دادن اصلا باورم نمیشد . حالا دیگه همش میگه ماما و دیگه بابا ، بابا یادش رفته همش میگه ماما  ما  ماماماما جان دلم عزیزم مامانی.   راستی 5شنبه آش پشت پای آقاجون و مادر جون رو درست کردیم. ایشالا قسمت همه بشه زیارت حج و طواف خانه ی خدا. کلی خوش گذشت. آخه از شب قبلش خاله های من و دخترخاله هام اومدن خونه ی آقاجون اینا. خیلی وقت بود دور هم جمه نشده...

بالاخره آقا سپهر تونست خوردن آبمیوه رو به کمک و با نی بخوره . خاله ریحانه کشفش کرد و وقتی اینو گفت نزدیک بود شاخ در بیازم. کلی ذوقیدم. تا شب فکر کنم حدودای 4 تا آبمیوه دادم دستت تا ببینم خواب نیستم و شما داری با نی آبمیوه میخوری. کلی کیف کردم مامانی به قربونت . بعدا ازت عک هم میزارم گلم. راستی، راستی تا یادم نرفته، کلمه هاپو رو هم خیلی قشنگ ادا میکنی. البته وقتایی که خودت دوست داری و میلت باشه.   وااااااااااای سپهر کی حرف میزنی واسه مامان و سرش رو بخوری؟!؟!؟!؟ زود باش دیگه مامانی. بوس بوس ...

سلام. بازم شرمنده م. از سپهرم خجالت میکشم بابت اینهمه تأخیر توی دفترچه اینترنتی خاطراتت. الان فکر میکنم حدود 10 روزی هست چیزی ننوشتم. بازم عذر میخوام. امروز اومدم تا خبرای داغ رو بدم.اول بگم که بالاخره آقاجون و مادرجون دیروز (23/07/91) عازم سرزمین وحی ، خانه ی خدا شدن. ما رو 30 و شاید 45 روز تنها گذاشتن. من و شما و بابایی هم بار و بندیلمون رو جمع کردیم و راهی خونه مادر جون اینا شدیم تا پیش خاله ریحانه باشیم. ساعت حرکتشون حدودای 10 بود ولی از ساعت 6 رفتیم مجتمع فجر که حاجیها از اونجا جمع بشن و با اتوبوسهایی که واسشون تهیه کرده بودن به فرودگاه برن. هوا عالیه عالی بود. من از ترس اینکه سرما نخوری، پتو پیچونده بودم دورت که سر...

کاش کودک بودم تا بزرگترین شیطنت زندگی ام نقاشی روی دیوار بود، ای کاش کودک بودم تا از ته دل می خندیدم نه اینکه مجبور باشم همواره تبسمی تلخ بر لب داشته باشم ، ای کاش کودک بودم تا در اوج ناراحتی و درد با یک بوسه همه چیز را فراموش می کردم...   پسر عزیزم، ناز و دردانه ی مادر، اولین تبریک واسه روز کودک رو از من و بابایی پذیرا باش. ...

سلام به همه ی دوست جونای آقا سپهر. اینم عکسهای سپهر که واسه تولدش بردیمش آتلیه. آتلیه ی آنتیکی نبود ولی از اونجاییکه گل پسری خوشکل و خوش عکسه، عکسها حرفه ای به نظر میاد. این شما و این هم عکسهای گل پسر مامانی     عاشق این عکسم.     این عکس پایینی رو به عنوان یادبود دادیم به مهمونا، روز تولدت عزیز مامان.خودمون هم داریم یه دونه.   خوب، من با اجازه برم. چند تا دونه دیگهمونده که ایشالا فردا میزارم. خوشتون اومد؟ بگید ماشالا   ...

سلام. تورو خدا منه کم حافظه رو میبینید؟ یه دوست خیلی خیلی خیلی خوبم واسه تولد سپهر یه مطلب گذاشته. http://golpesaretopol.niniweblog.com/post120.php مهدیه جان خیلی خیلی ممنونم. دست گلت درد نکنه. خیلی شرمنده کردی. امیدوارم که بتونم جبران کنم. از ته دل آرزو میکنم سپهر و مهبد دوستای خیلی خوبی واسه هم بشن. هرچند مسافت خیلی زیاده، ولی همونطور که ما مامانها، با هم دوست شدیم، اونا بتونن خیلی بهتر و صمیمی تر از ما با هم ارتباط داشته باشن. به امید اون روز.  ...